Στις 25 Νοεμβρίου κοιμήθηκε στα Σέρρας η Αρχόντισσα Σοφία (Σοσώ) συζ. Νικολάου Ιμανίδη.

Το Λύκειο των Ελληνίδων Σερρών έχασε ένα ιστορικό του μέλος, αφού από του έτους 1960, σχεδόν αμέσως με την ίδρυσή του, η Σοσώ Ιμανίδου, υπηρέτησε συνεχώς και αδιαλείπτως το θεσμό του Λυκείου, συμμετέχοντας σε όλα τα Διοικητικά Συμβούλια μέχρι το 1997, ως Ειδική Γραμματέας, Ταμίας και στο διάστημα 1990-1997 ως Πρόεδρος του.
Παντρεμένη με το γνωστό επιχειρηματία, οικονομικό παράγοντα της πόλης, μέλος του Δ.Σ. του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου επί σειρά ετών και μάλιστα ένα διάστημα ως Πρόεδρός του, και Πρόεδρο του ιστορικότερου Συλλόγου του ΟΡΦΕΑ, ευτύχησε ν’ αποκτήσουν δύο παιδιά, τον Γιώργο, πανεπιστημιακό στη Βασιλεία της Ελβετίας και την Άντζελα, Αρχιτέκτονα, που της έδωσε και τη χαρά της γιαγιάς.
Ο ήπιος και ευγενικός χαρακτήρας της, ο υποδειγματικός ζήλος για τη διάσωση της Λυκειακής παράδοσης, προπαντός όμως το ήθος της αποτελούν παρακαταθήκη για όλες εμάς και τις επόμενες γενιές.
Έχαιρε για όλα αυτά ιδιαίτερης αγάπης, σεβασμού και εκτίμησης τόσο από την Σερραϊκή κοινωνία, όσο και από τις εκάστοτε Διοικητικές Αρχές με τις οποίες συνεργάσθηκε άριστα, γι’ αυτό η συμμετοχή της σε Διοικητικά Συμβούλια, Επιτροπές, όπως στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΗΠΕΘΕ, της ΔΕΠΚΑ, Ερανικές Επιτροπές εκτιμάτο ιδιαιτέρως.
Εμείς σήμερα με ειλικρινή θλίψη ευχόμαστε να είναι αιωνία της η μνήμη.
Το Δ.Σ. του Λυκείου των Ελληνίδων Σερρών

Το Λύκειο των Ελληνίδων Σερρών έχασε ένα ιστορικό του μέλος, αφού από του έτους 1960, σχεδόν αμέσως με την ίδρυσή του, η Σοσώ Ιμανίδου, υπηρέτησε συνεχώς και αδιαλείπτως το θεσμό του Λυκείου, συμμετέχοντας σε όλα τα Διοικητικά Συμβούλια μέχρι το 1997, ως Ειδική Γραμματέας, Ταμίας και στο διάστημα 1990-1997 ως Πρόεδρος του.
Παντρεμένη με το γνωστό επιχειρηματία, οικονομικό παράγοντα της πόλης, μέλος του Δ.Σ. του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου επί σειρά ετών και μάλιστα ένα διάστημα ως Πρόεδρός του, και Πρόεδρο του ιστορικότερου Συλλόγου του ΟΡΦΕΑ, ευτύχησε ν’ αποκτήσουν δύο παιδιά, τον Γιώργο, πανεπιστημιακό στη Βασιλεία της Ελβετίας και την Άντζελα, Αρχιτέκτονα, που της έδωσε και τη χαρά της γιαγιάς.
Ο ήπιος και ευγενικός χαρακτήρας της, ο υποδειγματικός ζήλος για τη διάσωση της Λυκειακής παράδοσης, προπαντός όμως το ήθος της αποτελούν παρακαταθήκη για όλες εμάς και τις επόμενες γενιές.
Έχαιρε για όλα αυτά ιδιαίτερης αγάπης, σεβασμού και εκτίμησης τόσο από την Σερραϊκή κοινωνία, όσο και από τις εκάστοτε Διοικητικές Αρχές με τις οποίες συνεργάσθηκε άριστα, γι’ αυτό η συμμετοχή της σε Διοικητικά Συμβούλια, Επιτροπές, όπως στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΗΠΕΘΕ, της ΔΕΠΚΑ, Ερανικές Επιτροπές εκτιμάτο ιδιαιτέρως.
Εμείς σήμερα με ειλικρινή θλίψη ευχόμαστε να είναι αιωνία της η μνήμη.
Το Δ.Σ. του Λυκείου των Ελληνίδων Σερρών
